دوره 22، شماره 77 و 78 - ( بهار و تابستان 1396 )                   جلد 22 شماره 77 و 78 صفحات 1-40 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه تهران ، hbadini@ut.ac.ir
2- دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (420 مشاهده)

خطرات معمول به معنای محدودیت های زندگی اجتماعی بسته به شرایط مختلف بوده که از ذات زندگی قابل انفکاک نیست. اگر این خطرات ضرری برای انسان بیافریند پرسش اساسی این است که رویکرد نظام مسئولیت به قابلیت جبران آن، باید همانند سایر خطرات باشد یا خیر، و تأثیر آن در تحقق مسئولیت، چگونه است. نتایج مقالۀ حاضر که با تکیه بر روش های تحلیلی و تطبیقی انجام یافته، حاکی از آن است که حکم به جبران چنین زیان هایی، نامعقول و موجب ضررهای بیشتر برجامعه؛ و تفکیک میان خطرات، ضروری و باعث معقول شدن احکام جبران زیان است. لذا در ارکان مسئولیت این امر بایستی لحاظ شود که در قابلیت انتساب (با معنایی متمایز از سببیت)، یکی از عوامل مؤثر، خطر معمول نبودنِ زیان است و در هر مورد با توجه به شرایط اجتماعی، مجموعه ای از ملاک ها مورد نظر قرار گیرد تا تعیین شود می توان زیان را از خطرات معمول دانست یا خیر. در نظر داشتن این ایده با جلوگیری از گشودن بی حدوحصر دروازۀ مسئولیت، علاوه بر کارایی، موجب حفاظت از آزادی انسان می شود؛ ارزشی که مسئولیت مدنی همواره در پی برقراری متعادل آن در کنار منفعت امنیت بوده است.
 

متن کامل [PDF 644 kb]   (436 دریافت)    
نوع مطالعه: تحقیقات بنیادی یا نظری | موضوع مقاله: حقوق خصوصی
دریافت: ۱۳۹۵/۱۲/۵ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۷/۱/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۰/۲۶