دوره 22، شماره 79 و 80 - ( پاییز و زمستان 1396 )                   جلد 22 شماره 79 و 80 صفحات 23-45 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه ، mohammad.nasiri70@yahoo.com
2- دانشگاه
چکیده:   (671 مشاهده)

در صورتی که دعوایی بین مالک و امین مطرح گردد و امین در جایگاه مدعی باشد و برای اثبات ادعای خود دلیلی اقامه نکند، در رابطه با پذیرش قول او اختلاف نظر وجود دارد. قانون آیین دادرسی مدنی در این رابطه حکم خاصی ندارد. مشهور فقهای امامیه در برخی از دعاوی مانند ادعای تلف و اظهار عدم تعدی و تفریط، قول امین را پذیرفتهاند. حتی برخی از فقها از قاعدهای تحت عنوان «تصدیق قول امین» یاد کردهاند. به نظر میرسد شهرت اطلاق قاعدۀ مزبور یا معافیت امین از تحمل بار اثبات، به دلیل غلبه مواردی است که اختلاف بر سر اموری است که به مهارت و مواظبت او سپرده شده و مالک ادعا دارد که امین تعدی و تفریط کرده است. ولی، نسبت به امور معینی که از امین خواسته شده یا به طور کلی در مواردی که او در جایگاه مدعی قرار دارد، مانند زمانی که امین ادعا میکند مال مورد امانت تلف شده یا وکیلی ادعا میکند که مورد وکالت را انجام داده، اعتباری ندارد و «اصل عدم» امین را مکلف به اقامۀ دلیل میکند.

واژه‌های کلیدی: امانت، مدعی، منکر، قول امین
متن کامل [PDF 438 kb]   (681 دریافت)    
نوع مطالعه: تحقیقات بنیادی یا نظری | موضوع مقاله: حقوق خصوصی
دریافت: ۱۳۹۵/۲/۳۰ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۷/۶/۶ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۲/۹